Strona główna Ludzie Frank Sinatra: Ikona Muzyki, Jego Niezapomniane Songs

Frank Sinatra: Ikona Muzyki, Jego Niezapomniane Songs

by Oska

Francis Albert Sinatra, powszechnie znany jako Frank Sinatra, to postać, która na stałe wpisała się w annały historii muzyki i kina XX wieku. Urodzony 12 grudnia 1915 roku, na przełomie 2023 i 2024 roku miał 108 lat. Zmarł 14 maja 1998 roku. Jego spektakularna kariera, trwająca ponad sześć dekad, przyniosła mu przydomki takie jak „Chairman of the Board” i „Ol’ Blue Eyes”, a także zapewniła miejsce wśród największych ikon rozrywki. W swoim życiu czterokrotnie stawał na ślubnym kobiercu, z czego z pierwszą żoną, Nancy Barbato, doczekał się trójki dzieci: Nancy, Franka Jr. i Tiny. Jednym z jego największych osiągnięć artystycznych było zdobycie Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie „Stąd do wieczności”.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: Na grudzień 2023 roku, miałby 108 lat.
  • Żona/Mąż: Cztery razy, m.in. Nancy Barbato, Ava Gardner, Mia Farrow, Barbara Marx.
  • Dzieci: Trójka: Nancy, Frank Jr., Tina.
  • Zawód: Piosenkarz, aktor.
  • Główne osiągnięcie: Oscar za rolę w filmie „Stąd do wieczności”, liczne przeboje muzyczne i albumy.

Podstawowe informacje o Francis Albert Sinatra

Dane biograficzne i pochodzenie

Francis Albert Sinatra, znany światu jako Frank Sinatra, urodził się 12 grudnia 1915 roku w Hoboken, w stanie New Jersey, jako jedyne dziecko włoskich imigrantów. Jego matka, Natalina, pochodziła z Genui, a ojciec, Antonino Martino, z Sycylii. To właśnie rodzice, mimo trudnych początków w Ameryce, wywarli ogromny wpływ na jego życie. Jego prawdziwe nazwisko stało się synonimem sukcesu i niezapomnianej muzyki. Kariera Franka Sinatry trwała nieprzerwanie od 1935 do 1995 roku.

Okoliczności narodzin i ich konsekwencje

Narodziny małego Francis Albert Sinatra były naznaczone dramatycznymi okolicznościami. Ważąc rekordowe 6,1 kg, jego poród wymagał użycia kleszczy, co spowodowało trwałe blizny na jego twarzy i szyi oraz uszkodzenie bębenka. Dodatkowo, noworodek nie oddychał i został uratowany dzięki babci, która zanurzyła go pod zimną wodą, by wywołać pierwszy oddech. Te wczesne doświadczenia z pewnością ukształtowały jego niezwykłą odporność i determinację.

Data śmierci i miejsce spoczynku

Frank Sinatra zmarł 14 maja 1998 roku w Los Angeles, w Kalifornii, w wieku 82 lat. Jego odejście było końcem pewnej epoki w historii amerykańskiej rozrywki. Został pochowany w Desert Memorial Park. Długość jego kariery, od 1935 do 1995 roku, świadczy o jego niezwykłej wytrwałości i stałej obecności na scenie i ekranie.

Kultowe przydomki

W trakcie swojej wieloletniej i bogatej kariery Frank Sinatra zyskał dwa niezwykle popularne przydomki. „Chairman of the Board” podkreślał jego dominującą pozycję w świecie muzyki i biznesu, podczas gdy „Ol’ Blue Eyes” odnosił się do jego charakterystycznego spojrzenia i zniewalającego głosu. Te pseudonimy pomogły mu stać się jedną z najważniejszych ikon rozrywki XX wieku.

Rodzina i życie prywatne Franka Sinatry

Dominująca rola matki

Natalina „Dolly” Garaventa, matka Franka Sinatry, była postacią niezwykle energiczną i wpływową, szczególnie w lokalnych kręgach Partii Demokratycznej w Hoboken. Jej silna wola i ambicja, według wielu biografów, odegrały kluczową rolę w kształtowaniu osobowości młodego Franka. Wpływ Dolly był widoczny nie tylko w jego życiu prywatnym, ale także w jego determinacji i dążeniu do sukcesu.

Ojciec i jego wpływ na edukację

Ojciec Franka, Marty Sinatra, pracował jako kapitan w straży pożarnej w Hoboken. Pomimo własnych braków w wykształceniu, Marty kładł ogromny nacisk na edukację syna. To właśnie jego świadomość znaczenia wykształcenia wpłynęła na to, że młody Frank otrzymywał od rodziców silne wsparcie w dążeniu do zdobywania wiedzy.

Cztery małżeństwa artysty

Życie osobiste Franka Sinatry było burzliwe. Artysta był żonaty czterokrotnie. Jego pierwszą żoną była Nancy Barbato (1939–1951), następnie aktorka Ava Gardner (1951–1957), Mia Farrow (1966–1968) i ostatnią żoną była Barbara Marx (1976–1998). Te liczne małżeństwa, choć stanowiły ważny rozdział w jego życiu, nie przeszkodziły mu w budowaniu spektakularnej kariery.

Dzieci i kontynuacja tradycji

Z pierwszego małżeństwa z Nancy Barbato, Frank Sinatra doczekał się trojga dzieci, które również odnalazły swoje miejsce w świecie sztuki. Córka Nancy poszła w ślady ojca, stając się uznaną piosenkarką. Syn, Frank Jr., również podążył ścieżką muzyczną, a córka Tina aktywnie działała w branży rozrywkowej. To dziedzictwo rodzinne, w którym talent i pasja do muzyki są przekazywane, stanowi ważny element historii rodziny Sinatra.

  • Nancy Sinatra
  • Frank Jr. Sinatra
  • Tina Sinatra

Wygląd i kompleksy z młodości

W okresie dojrzewania Frank Sinatra zmagał się z poważnymi problemami skórnymi. Ciężki trądzik pozostawił liczne blizny na jego twarzy, co w połączeniu z jego niezwykle chudą sylwetką w młodości, stało się przedmiotem żartów. Te wczesne kompleksy nie przeszkodziły mu jednak w zostaniu jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci XX wieku.

Kariera aktorska Franka Sinatry

Przełom oscarowy w 1953 roku

Po okresie, w którym jego popularność muzyczna nieco osłabła, Frank Sinatra dokonał spektakularnego powrotu do świata kina. W 1953 roku zdobył Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za przejmującą rolę w filmie „Stąd do wieczności”. To prestiżowe wyróżnienie potwierdziło jego talent aktorski i otworzyło mu drzwi do najważniejszych produkcji Hollywood.

Role dramatyczne i w thrillerach

Frank Sinatra udowodnił swój kunszt aktorski w szerokim spektrum ról. W filmie „Złotoręki” (1955) zagrał narkomana, prezentując niezwykłą głębię emocjonalną. Kultowy thriller polityczny „Przeżyliśmy wojnę” (1962), w którym wcielił się w rolę weterana wojennego, jest kolejnym dowodem jego aktorskiego talentu. Te role pokazały, że Sinatra potrafi być przekonujący w dramatycznych i mrocznych historiach.

Gwiazda musicali filmowych

Frank Sinatra był bez wątpienia jedną z czołowych postaci złotych lat musicalu filmowego. Wystąpił w takich hitach jak „Na przepustce” (1949), gdzie pokazał swoje taneczne i wokalne umiejętności, a także w kultowych „Faceci i laleczki” (1955) czy „Wyższe sfery” (1956). Te role ugruntowały jego pozycję jako wszechstronnego artysty estradowego.

Złoty Glob za „Pal Joey”

W 1957 roku Frank Sinatra został uhonorowany nagrodą Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu za rolę w produkcji „Pal Joey”. To wyróżnienie stanowiło kolejne potwierdzenie jego wszechstronności i zdolności do odnajdywania się w różnych gatunkach filmowych.

Kariera reżyserska i role detektywistyczne

Frank Sinatra nie ograniczał swojej działalności artystycznej. W 1965 roku podjął się reżyserii dramatu „None but the Brave”. W późniejszych latach kariery często wcielał się w role twardych detektywów, zdobywając uznanie za swoje kreacje w filmach takich jak „Tony Rome” (1967) oraz „Detektyw” (1968).

Kariera muzyczna Franka Sinatry

Początki w erze swingu

Kariera muzyczna Franka Sinatry nabrała tempa w 1935 roku, kiedy dołączył do grupy wokalnej 3 Flashes. Ten skromny początek stanowił pierwszy krok na drodze do stania się jednym z największych wokalistów w historii amerykańskiej muzyki. Lata 30. XX wieku, era swingu, stanowiły idealne tło dla jego wschodzącej kariery.

Współpraca z wielkimi orkiestrami

W 1939 roku Frank Sinatra podpisał kontrakt z orkiestrą Harry’ego Jamesa, a następnie przeszedł do orkiestry Tommy’ego Dorseya, gdzie zdobył ogólnokrajową sławę. Współpraca z tymi legendarnymi muzykami pozwoliła mu rozwinąć swój unikalny styl wokalny i zdobyć uznanie szerokiej publiczności.

Fenomen „bobby soxers”

Po podpisaniu kontraktu z Columbia Records w 1943 roku, Frank Sinatra stał się idolem nastolatek, znanych jako „bobby soxers”. Był to pierwszy przypadek masowej histerii fanek w historii nowoczesnej muzyki pop. Jego koncerty przyciągały tłumy młodych kobiet, co było dowodem jego ogromnego wpływu na kulturę popularną.

Złota era w Capitol Records

Lata 50. XX wieku to tzw. złota era w karierze Franka Sinatry, zwłaszcza podczas współpracy z wytwórnią Capitol Records. Tam nawiązał owocną relację z aranżerem Nelsonem Riddlem, co zaowocowało wydaniem albumów uznawanych za arcydzieła, takich jak „In the Wee Small Hours” (1955) i „Songs for Swingin’ Lovers!” (1956).

Własna wytwórnia i wielkie duety

W 1960 roku, pragnąc większej niezależności artystycznej, Frank Sinatra założył własną wytwórnię płytową – Reprise Records. Pozwoliło mu to na realizację własnych wizji i nagrywanie z artystami, których podziwiał, w tym z Countem Basie (1962) i Duke Ellingtonem (1968).

Hymny kariery i emerytura

Choć w 1971 roku Frank Sinatra ogłosił przejście na emeryturę, wydając utwór „My Way”, jego powrót na scenę nastąpił dwa lata później. W 1980 roku wydał jeden ze swoich najbardziej rozpoznawalnych utworów – „New York, New York”, który stał się nieoficjalnym hymnem tego miasta.

Globalna sprzedaż płyt

Szacuje się, że Frank Sinatra sprzedał łącznie ponad 150 milionów płyt na całym świecie, co czyni go jednym z najlepiej sprzedających się artystów wszech czasów. Jego muzyka przekroczyła granice kulturowe i pokoleniowe.

Nagrody i osiągnięcia Franka Sinatry

Kolekcja nagród Grammy

Frank Sinatra zdobył jedenaście nagród Grammy, w tym prestiżowe Grammy Trustees Award, Grammy Legend Award oraz nagrodę za całokształt twórczości (Grammy Lifetime Achievement Award). Te liczne nagrody potwierdzają jego wybitny wkład w rozwój muzyki.

Rodzaj nagrody Liczba
Nagrody Grammy 11

Najwyższe odznaczenia państwowe

Za swoje zasługi dla kultury amerykańskiej, Frank Sinatra został uhonorowany Presidential Medal of Freedom (1985) oraz Congressional Gold Medal (1997). Te zaszczyty podkreślają jego znaczenie jako postaci symbolicznej dla amerykańskiej tożsamości narodowej.

Odznaczenie Rok przyznania
Presidential Medal of Freedom 1985
Congressional Gold Medal 1997

Uznanie krytyków i branży

W 1983 roku Frank Sinatra otrzymał prestiżowe wyróżnienie Kennedy Center Honors. Krytyk muzyczny Robert Christgau określił go mianem „największego śpiewaka XX wieku”, co stanowi niezwykle wysokie uznanie dla jego talentu wokalnego.

Nagroda Cecila B. DeMille’a

W 1971 roku Frank Sinatra został uhonorowany nagrodą Cecila B. DeMille’a za całokształt pracy w kinie. Jest to jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień w branży filmowej, przyznawane za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kinematografii.

Kontrowersje i mniej znane fakty z życia Franka Sinatry

Rzekome powiązania z mafią

Jednym z najbardziej kontrowersyjnych aspektów życia Franka Sinatry były jego rzekome powiązania ze światem przestępczości zorganizowanej. Choć ostateczne dowody na jego bezpośredni udział w działalności mafijnej pozostają niejasne, te domniemania stanowiły znaczący element narracji o jego życiu.

Problemy z edukacją formalną

Frank Sinatra nie był wzorowym uczniem. Jego formalna edukacja średnia zakończyła się dość szybko – został wydalony ze szkoły za „ogólną niesubordynację”. Ten incydent zakończył jego edukację formalną, jednak nie przeszkodził mu w późniejszym osiągnięciu ogromnego sukcesu.

Brak znajomości nut i unikalna technika wokalna

Mimo statusu muzycznego geniusza, Frank Sinatra nigdy nie nauczył się czytać nut. Całej muzyki uczył się wyłącznie ze słuchu, co czyni jego precyzję wokalną i umiejętność interpretacji jeszcze bardziej imponującą. Jego styl śpiewania stał się wzorem dla wielu pokoleń.

Warto wiedzieć: Mimo braku umiejętności czytania nut, Frank Sinatra zasłynął z perfekcyjnej intonacji i interpretacji utworów, co jest dowodem jego niezwykłego słuchu muzycznego i talentu.

Edukacja głosu i lekcje elocucji

Aby doskonalić swoją dykcję i technikę wokalną, Frank Sinatra brał lekcje elocucji u trenera Johna Quinlana. Płacił za każdą lekcję zaledwie dolara, a Quinlan był jednym z pierwszych, którzy dostrzegli jego niezwykłą skalę głosu i potencjał.

Praca przed sławą

Zanim Frank Sinatra stał się bogaty i sławny, musiał ciężko pracować. Pracował jako goniec w gazecie oraz jako nitownik w stoczni. W początkach swojej kariery w Nowym Jorku zdarzało mu się śpiewać jedynie za posiłek. Te trudne doświadczenia pokazały jego determinację.

Wychowanie religijne

Frank Sinatra został wychowany w wierze katolickiej. Jego chrzest musiał zostać opóźniony ze względu na komplikacje zdrowotne po trudnym porodzie. To wychowanie religijne stanowiło ważny element jego tożsamości kulturowej.

Chronologia kariery Franka Sinatry

Kariera Franka Sinatry to historia niezwykłego rozwoju artystycznego, rozciągająca się na ponad sześć dekad. Od skromnych początków, przez współpracę z legendarnymi orkiestrami, aż po status międzynarodowej gwiazdy kina i muzyki.

  • 1935: Dołączenie do grupy 3 Flashes (później Hoboken Four).
  • 1939: Podpisanie kontraktu z Harrym Jamesem, a następnie przejście do orkiestry Tommy’ego Dorseya.
  • 1943: Podpisanie kontraktu z Columbia Records i początek fenomenu „bobby soxers”.
  • Lata 50.: Złota era w Capitol Records, współpraca z Nelsonem Riddlem.
  • 1953: Zdobycie Oscara za rolę w filmie „Stąd do wieczności”.
  • 1955: Rola w filmie „Złotoręki”.
  • 1956: Udział w filmie „Wyższe sfery”.
  • 1957: Złoty Glob za rolę w „Pal Joey”.
  • 1960: Założenie własnej wytwórni Reprise Records.
  • 1962: Współpraca z Countem Basie.
  • 1962: Rola w „Przeżyliśmy wojnę”.
  • 1965: Reżyseria i udział w filmie „None but the Brave”.
  • 1967: Rola w filmie „Tony Rome”.
  • 1968: Rola w filmie „Detektyw” oraz współpraca z Duke Ellingtonem.
  • 1971: Ogłoszenie przejścia na emeryturę po wydaniu utworu „My Way”; nagroda Cecila B. DeMille’a.
  • 1973: Powrót na scenę.
  • 1980: Wydanie utworu „New York, New York”.
  • 1985: Otrzymanie Presidential Medal of Freedom.
  • 1995: Koniec kariery zawodowej.
  • 1997: Otrzymanie Congressional Gold Medal.
  • 1998: Data śmierci.

Frank Sinatra pozostawił po sobie niezatarte dziedzictwo jako jeden z najwybitniejszych wokalistów i aktorów XX wieku. Jego życie, mimo trudnych początków i kontrowersji, było dowodem niezwykłej siły woli, talentu i determinacji, które pozwoliły mu osiągnąć status ikony światowej rozrywki.

Podsumowanie: Historia Franka Sinatry, od jego burzliwych narodzin w Hoboken po status globalnej supergwiazdy, jest inspirującym świadectwem triumfu talentu i wytrwałości. Jako jeden z najważniejszych artystów XX wieku, jego wpływ na muzykę i kino jest niepodważalny, a jego legendarne przeboje i niezapomniane role wciąż poruszają kolejne pokolenia.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Ile żon miał Frank Sinatra?

Frank Sinatra był żonaty trzykrotnie. Jego żonami były Nancy Barbato, Ava Gardner i Mia Farrow, a ostatnią żoną była Barbara Marx.

Czy Frank Sinatra miał powiązania z mafią?

Frank Sinatra nigdy nie został formalnie oskarżony ani skazany za powiązania z mafią. Jednakże, jego bliskie relacje z niektórymi wpływowymi postaciami z kręgów przestępczych były przedmiotem spekulacji i zainteresowania mediów.

Jaki jest przebój Franka Sinatry?

Trudno wybrać jeden, ale do jego najbardziej ikonicznych i rozpoznawalnych przebojów należą „My Way” oraz „New York, New York”. Te utwory stały się swoistymi hymnami jego kariery.

Ile żył Frank Sinatra?

Frank Sinatra zmarł w wieku 82 lat. Urodził się 12 grudnia 1915 roku, a zmarł 14 maja 1998 roku.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Frank_Sinatra